Πήρε μία φέτα φεγγαριού να φορέσει στα μαλλιά της!
Θυμάται ήταν Ιούλιος!
Η γη μύριζε ανθούς καλοκαιριού-
Κράτησε το στεφάνι μέχρι το ξημέρωμα-
Περπάτησε στης Αυγής τα χρώματα!
Στη δροσιά του προσώπου της τα όνειρα γίναν Ανταύγειες-
Πήραν ζωή-
Γέμισαν τραγούδι-
Χάθηκε στα στενά δρομάκια…
Εκεί που σκαρφαλώνουν τα λουλούδια στα μπαλκόνια!
Κράτησε μέσα της το καλοκαίρι…
Χώθηκε στην αλμύρα της θάλασσας..
Γέμισε γαλάζιο μέσα της-
ΚΑΙ
ΠΈΤΑΞΕ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΗΣ