Όλοι αυτοί
Οι καθισμένοι καιρό στο στομάχι μου
Που αντί να κάνουν έρωτα
Ή αγάπη
Στις νόμιμες συζύγους (ή τις ερωμένες τους)
Τρέχουν σαν τα πειθήνια σκυλάκια
Πίσω από κομματάρχες και πολιτευόμενους
Ενόψει εκλογών κι αναμετρήσεων
Πατριδοκάπηλων σωτήρων κι ανακαινιστών
[Όπου ο ένας καρφώνει τον άλλο
Στα πιο βλακώδη αλληλομαχαιρώματα
Αλλά κι εγώ καμιά φορά που ξεσπαθώνω
Με το πλήθος των τυφλών
Και με τον άνεμο]
Θ’ αράξουν μετά βαριεστημένοι
Σε ένα – φτυστό η ζωή τους –
Ακόμη πιο βαρετό καφενείο•
Κι όταν αρχίσει να βραδιάζει
Θα κόψουν τα χαρτιά θα ρίξουν ζάρια
Βαριές βλαστήμιες για την άδική τους τύχη
Παίζοντας ώρες με τις χάντρες στο σκυλόσβωλο
Ενώ τους περιμένουν
Καρτερικά στο σπίτι
Έχοντας συγυρίσει τα πάντα
Η Μέλπω η Φανή η Πηνελόπη•κι
Ενώ στον αχυρώνα
(Ή σε μια αποθήκη άδεια στην ερημιά)
Το δικό τους χρόνο λογαριάζουν
Με ένα άχυρο στα χείλη
Τόσα πρώτα λεπτά τής ώρας στημένες
Η Λουντμίλα η Ντενίσα η Οξάνα
[Τυλίγοντας και ξετυλίγοντας
Τα χρυσαφένια μαλλιά τους
Αθέριστα στάχυα που ανεμίζουν
Πάνω σε ρόδινα στήθη
Σα βελούδινα πέταλα]•
Όλους αυτούς
Που με τον άλφα ή το βήτα τρόπο
Κουβαριάζονται στις ταραχοπρωτιές
Μόλις στηθούν οι κάλπες –
Όλους αυτούς τους γελωτοποιούς
Πικρούς χαλασοχώρηδες και δημοκόπους
Αλλά και την ολομέλεια τού ψευτορωμαίικου
Που λάμπει στο πορνείο της
Θα ήθελα να τους ξεράσω
Μετά από μια νύχτα κραιπάλης και ποτού
Μια και καλή μέσα απ’ τό στόμα μου.

26.5.2019