Δημήτρης Γλυφός, Τρία ποιήματα

Υπέρηχος

Στην Μ.

Με σάλιο ανακάτεψα
τα κύτταρα που ισορροπούν
στο στήθος σου.

Αποκοιμήθηκα στη στήλη σου
και ξύπνησα σαν έμβρυο,
ιστός απ’ τους ιστούς σου.

***

Πρέβελης

Κορμί που ξενιτεύεται,
σκορπίζει στα σημεία.

Με υποκατάστατα
μεθά παροπλισμένο.

Γαντζώνεται από βλέφαρα,
πνίγεται με φθόγγους.

Συντηρείται μ’ έρωτα,
το μόνο ανάχωμά του.

***

Κύηση

Απόψε,
θα γεννήσεις την ψυχή σου.
Ξέπνοα,
να σε ζηλεύει ο χρόνος.

Απόψε,
το δέρμα θα βαθαίνω
ακέφαλος -δίχως νεύμα-
με μια κοιλιά πρησμένη
όσο ο ίσκιος μου θα μεγαλώνει.

Ίδιος νύχτα.

*Από τη συλλογή “Παρεστιγμένος”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, Ιούνης 2015.

Leave a comment