Εξέγερση

Κάθε πρωί
ακόμα λίγη μέρα
χαράζεται στο δέρμα.
Ας ελπίσυμε σε μια ανατροπή –
να φτιάξουν τα παιδιά
μια βόμβα από παραμύθι
που θ’ αφανόισει όλες τις ηλικίες.

***

Χαραμάδα

Στριμώξαμε πολλά μέσα στο σπίτι,
αβάστακτες ανέσεις στρατοπέδευσαν
ελιγμοί σε ναρκοπέδιο τα βήματά μας.

Η νύχτα λούφαξε κάτω από λαμπιόνια
οι ιαχές της, εξημερωμένες κι αυτές
πίσω απ’ τα χαρακώματα,
συνωστισμένοι σκοποί.

Στριμώξαμε πολλά μέσα στο σπίτι,
κι έγινε μια χαραμάδα η πόρτα,
ούτε το δάκρυ μας πια δε χωράει –
περιττό της ποίησης το αίμα
κι η ζωή λιποτάκτησε.

***

Μωβ ανοιχτό

Μέσα μου
μια θάλασσα χύθηκε.
Μού πνίγει το αίμα
λίγο-λίγο
ξεβράζοντάς το
στους μορφασμούς
αγνώριστο.

*Από το ποιητικό φυλλάδιο “Απνευστί”, 2019.