Κωνσταντίνα Ζαγάρη, Φόβοι

Φόβοι με νύχια ακονισμένα
Γέμισαν τις τσέπες μου
Φθαρμένο το πανωφόρι
Παλιό όσο κι η φτώχεια
Με τη γυαλάδα της απόγνωσης
κρατιούνται οι ξηλωμένες του ραφές
Γέμισαν τις τσέπες μου οι φόβοι
οι πανάρχαιοι
Βαρίδια που με κρατούν σκυμμένη
Ένα με το χώμα γίνομαι
κουλουριασμένη σε στάση εμβρύου
Αναζητώ την επιστροφή στη μήτρα
που με γέννησε
Με νίκησαν οι φόβοι της απώλειας
αγαπημένων
Μη γεννηθώ επιλέγω

23/7/2018

Leave a comment