Δεν θέλω αστέρια
δεν θέλω λουλούδια
ρυάκια κι εξοχές
κοιτάζω γύρω μου
και η ψυχή μου είναι μαύρη
αυτά που συμβαίνουν
σε μένα
στους συνανθρώπους μου
είναι τραγικά
το μυαλό μου
το μυαλό τους
στη μέγγενη της καθημερινότητας
δεν μπορούμε να ζήσουμε
τη ζωή
έτσι όπως τη θέλουμε
εύκολες διαφυγές
δεν μας ταιριάζουν
δεν κλείνουμε τα μάτια
στην πραγματικότητα
τα μάτια μας βλέπουν
πίσω απ΄τα επιφαινόμενα.