στον Γιάννη Ν.

Όταν αυτοκτόνησε ο Κάφκα

ήταν Χριστούγεννα.

Γυμνό τον βρήκαμε

ανάμεσα στα σκέλη μιας μηχανής

κομματιασμένο

και με την πλάτη γεμάτη τρύπες

που ένα μοτίβο λέξεων σχημάτιζαν

περίεργο αρκετά

που έδινε παραγγελιά

τα βιβλία του να κάψουμε

και τα χειρόγραφα.
Αυτό κάναμε, με μέθοδο και σπουδή

αν και πάλι κάτι έμεινε

νέες λέξεις κι ιστορίες που σχεδιάστηκαν
με το αίμα του νεκρού

πάνω στο ξύλινο πάτωμα.

Φεύγοντας απ’ το σπίτι

κάποιος παρατήρησε πως το αίμα

έμοιαζε με μικρά έντομα

που βιαστικά έτρεχαν να βρουν καταφύγιο

από τις καινούργιες ιστορίες

αλλά δεν τον πιστέψαμε.


21/12/2018