Tara Mokhtari, Τρία ποιήματα

Μεγάλη γάτα

Είμαι μια μεγάλη γάτα
Στους αγκώνες και τα γόνατά μου
Γράφοντας γυμνή ποίηση
Σε σελίδες χωρίς γραμμές
Μπορώ να καμπουριάσω τη ράχη μου
Να ξεκουράσω το κεφάλι μου
Στο στρώμα χωρίς σεντόνια
Μπορώ να γεμίσω το γυμνό δωμάτιο
Με μουσική
Και το αδιάκριτο φως του κεριού να βλέπει
Μπορώ να κυλιστώ στους τοίχους
Μια τεμπέλικη μαύρη καμπουριαστή σιλουέτα
να αναπνεύσω όλο τον αέρα
να γράψω όλη την ποίηση
τα γόνατά μου και η ράχη μου θα με υποστηρίξουν

***

Χωρίς αμφιβολία

Μερικές φορές
Κοιτάζω τα πόδια
Ενός θαυμάσιου άντρα
Και ξέρω
Χωρίς αμφιβολία
Ότι αυτά
Δεν είναι τα δάχτυλα
Του μελλοντικού μου συζύγου

***

Λυπημένο χαϊκού

Ποταμός λευκών προβολέων
Λαμπυρίζει σε σταγόνες βροχής, πιτσιλισμένο τζάμι
Πόλη απορροφημένη στο σούρουπο m2

*Από τη συλλογή “Anxiety Soup”, Finlay Lloyd Publishers, NSW, 2013. Η Tara Mokhtari είναι ποιήτρια Περσικής καταγωγής που ζει στη Μελβούρνη.

Leave a comment