Πελαγία Φυτοπούλου, Δύο ποιήματα

ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΤΟΥ ΠΕΘΑΜΕΝΟΥ

ο πιστολέρο ξέρει
απ΄ το δεύτερο φονικό
θα τον ερωτευθεί η μάνα του

στο μαξιλάρι του γράφει
“κι αν βλέπεις τα δάκρυά μας
δεν είναι που έφυγες είναι
που μας αγάπησες πολύ”

το μαξιλάρι της γράφει
“σπρώξτε τις αγορές τα γίδια
τα βοσκάω και μόνη μου”

ο πιστολέρο ξέρει
την πρώτη φορα τα κάνει πάνω του
τη δεύτερη αφαιρεί το πορτοφόλι του πεθαμένου

εκεί μέσα πάντα βρίσκεις μια μάνα

***

ΣΤΑΝΤΙΝΓΚ (STANDING) 1

“εμείς οι ερωτικοί θα νικήσουμε”, είπες
και έπεσες χάμω σπαταλώντας το αίμα σου πάνω μου
όλοι νομίζουν πως σκοτώθηκα εγώ
οι άνθρωποι σαστίζουν μπρος στην ομορφιά
με συνόδεψαν με μεγαλοπρέπεια
είχα καιρό να πιω κονιάκ
το λουκουμάκι δε χρειαζόταν
δεν είναι ενζενί
το αγροτικό μου κάνω
το παιδί στο ασθενοφόρο με φίλησε, το είδες;
ήταν γκρο; ε;

*Από τη συλλογή “Κούκος”, εκδ. Θράκα 2016.

Leave a comment