Δειλινό

ΔΕΙΛΙΝΟΥ ΩΡΑ.
Τα πρώτα αστέρια τρεμοπαίζουν
ώσπου να στεριώσει το φως τους στη νύχτα
και εμείς αλλάζουμε χρόνο και τόπο
μέσα σε ένα σκοτεινό περιβάλλον που αλλάζει και αυτό.

Τα φώτα της πόλης άναψαν,
η κίνηση στους δρόμους αποκτά μαγευτικούς ρυθμούς,
ματιές, χαμόγελα, ψίθυροι ερωτικοί στο ημίφως.
όσο προχωρά η νύχτα οι άνθρωποι ζευγαρώνουν.
Ερωτογενής χρόνος
τα σώματα συνεπαιρνει σε χορούς λυτρωτικούς.

***

Αλληλουχία

ΤΟ ΓΑΛΑΝΟ της θάλασσας τρικυμίζει,
το κίτρινο του ήλιου μας περιθάλπει,
να, πιο κει οι μέλισσες τα άνθη αρμέγουν.
Και η νύχτα θα απορροφήσει
τα κελαηδίσματα των πουλιών.
Η σελήνη φωτίζει
τα μονοπάτια που διαλέγουν οι εραστές.

***

Νοσταλγία

ΛΕΥΚΟ ΦΟΡΕΜΑ σύννεφου είσαι ντυμένη
υπερίπτασαι
και πάλι θα συναντηθούμε
στο πορφυρό του ηλιοβασιλέματος.
Τα χείλη σου τόσο κοντινά
τόσο μακρινά.
Τα μάτια σου μελιά της θλίψης
διαβάζουν το παρελθόν.
Και γίνεσαι τόσο όμορφα γαλάζια
στου ουρανού την αγκαλιά.

*Από τη συλλογή “Φεγγάρι ολόγιομο”, Εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος, 2010.