Στενεύει το χαμόγελο, στενεύει ο δρόμος
ο γλεντοκόπος ασθενεί σήμερα
κατεβαίνει από τα δέντρα ο κοκκινολαίμης

Έβρεξε,
γέμισε η πόλη περιουσίες
ανοίξαν οι ομπρέλες και δεν παραμερίζουν
καθάρισε το μάρμαρο και γλύκυνε η μυρωδιά

Και σαν ανοίξει ο καιρός
χαριτόβρυτες θα τινάξουν με χάρη τα μαλλιά τους
οι ρακοσυλλέκτες θα ξαναβάλουν τα μαντήλια

Κι ένα βλαστάρι λησμονιάς
ίσα που αχνοφαίνεται στο μέτωπό μας απάνω
που στενεύει

Απρίλης 1996