Vivir qiuero conmigo 

Gozar quiero del bien que debo al cielo

A solas sin testigo

Libre de amor, de cello

De odio de esperanzas de recelo

Fray Luis De Leon

Γιορτινός Θάνατος Α΄



μέσα στην χαρά καραδοκείς 

και σφηνώνεις σε κάθε στιγμή
του χρόνου, ανομολόγητε,

το μυαλό μου σε εκλιπαρεί

μα δεν υπάρχει έλεος στην αγάπη σου 

εσύ αποφασίζεις πότε και που 

και όπως ο Ιωάννης του σταυρού 

σε πρόσεξε, 

έτσι και εγώ, αφέντρα του εαυτού μου

γίνομαι μια περαστική 

στην ουρά του βασιλείου σου 



—

μάζεψε τα πέταλα από αυτό το λουλούδι

και φύλαξε τα πράσινα φύλλα/

ζουμπούλι

και ορχιδέα /σε ένα γυάλινο βαζάκι /με φως 

να διαπερνά το τυχαίο βλέμμα/ υγρασία/


έξω στο χορταριασμένο κήπο/ κρύβομαι

μ’ ένα μικρό φύσημα αέρα παρέα/ μαζί/
πάντα μαζί /με τον κόσμο που αγάπησα

η ομορφιά δεν κρύβεται/
δεν ζητά/ δεν πεθαίνει/

—

ψάχνω να δω/
πως ζωγραφίζεται η ευτυχία 

γράφοντας ένα ποίημα /
για τον άγνωστο Χ

Γιορτινός Θάνατος Β΄

και σαν άπιστος
Θωμάς/ ψάχνω τα σημάδια
στα χέρια σου/ για να πειστώ
κι όμως /
στα τυφλά σε δέχτηκα και
εγώ

*
Κοιτώντας Πλάγια 2018