Ούτε καν είναι

Ιαχή και τέλμα
Πρωτάκουστος κρότος
Σώματα περιστοιχίζουνε τη λήθη

Ανυποψίαστη η θάλασσα
Βυθομετρά το αλάτι
Στη χαραυγή της ανάσας

Κι ανεβαίνει
Ένας συριγμός μαγκωμένος
Που ηχεί όπως είναι

Παρόλο που οι άλλοι
Δεν ηχούν καν

Ούτε καν είναι

***

Αορτές με χαλίκια θανάτου

Νάτοι
Έρχονται απ’το νέο σφαγείο της Γης

Στις καρδιές τους
Αορτές με χαλίκια θανάτου

Κρίνα από στάχτη
Στάχυα από άμμο

***

Στα χείλη των ροφών

Ο κρόταφος αυτός
Δεν είναι ενικός

Τον ένοικο τον σκότωσε
Σαν ήμερος χαμός

Κομμάτια από χαλκό
Ραμμένα στα μποφόρ

Απόμερα περάσματα
Στα χείλη των ροφών

*Από τη συλλογή “Ανθηρή ερήμωση”, Εκδόσεις Εκάτη.