στην τρύπα του έρωτα

κλείδωσα

το χθες
σε άδεια αστικά για το φεγγάρι,

μετά,
πήρα το χώμα
της έκλειψης
κι έθρεψα ταξίδια στην Ανατολή του σκοταδιού

κι έμεινα επιτέλους μόνος,

με το ποντίκι στο αθόρυβο,
να ροκανίζει
χρόνο,
μέχρι την ανάφλεξη:
του ορατού
από
το
αόρατο

και πέθανα
μόνος

*Από τη συλλογή “Πάτησε το κουμπί”, Εκδόσεις Οσελότος, 2015.

ξένος τόπος

είναι
και η ποιότητα
που δεν μπορεί να βρει θεούς,
απαιτούνται
ξέρεις,
δαίμονες και παραμύθια με έρωτες,
ας πάρω
το πρώτο όνειρο,
το χθες
κι ας τρέμει
στα χέρια μου,
μήπως και βρω στα μπρούμυτα,
τη νυκτωδία,
που εμφανίζει
αγγέλους με περίστροφα
και
ψάθινες
καρέκλες
με ενοχές

*Από τη συλλογή “Σπιτικά μπισκότα”, Εκδόσεις Οσελότος, 2015.