Γρηγόρης Σακαλής, Δύο ποιήματα

Η όψη του σήμερα

Όταν τα χρόνια περνούν
κάποιοι γίνονται καλύτεροι
και κάποιοι όχι
οι πρώτοι είναι λιγότεροι
χωρίς αμφιβολία
οι εμπειρίες
τα τραύματα της ζωής
σκληραίνουν συνήθως την ψυχή
αντί να την μαλακώνουν
να την κάνουν πιο ανθρώπινη
το συναντάμε σχεδόν κάθε μέρα
για πολλούς μεγάλους ανθρώπους
που τους ξέρουμε από παλιά
να λέμε ¨πώς έγινε έτσι¨
άλλοι τους ρίχνουν ευθύνη
άλλοι τους δικαιολογούν
μα ένα είναι σίγουρο
έχουμε την ευθύνη της επιλογής
γι΄ αυτό που γινόμαστε.

***

Αν

Κοίτα
αν δεν ξεσηκωθείς
θα σου περάσουν ενώτια στ΄ αυτιά
σαν τα μοσχάρια
και θα χαμογελάς
καθώς θα το θεωρείς
προνόμιο μεγάλο

αν δεν ξεσηκωθείς
θα τρως ορισμένες μέρες
του μήνα
μεταλλαγμένα τρόφιμα
και θα ΄σαι ευτυχής
ακίνητος απ΄το φόβο του θανάτου
θα ζεις το θάνατο κάθε μέρα
οι επιθυμίες σου θα χάνονται
μόλις γεννηθούν

αν δεν ξεσηκωθείς
τον εαυτό σου θα ψάχνεις
μα δεν θα τον βρίσκεις πουθενά
θα ζεις χειρότερα απ΄τον σκλάβο
θα είσαι ένας αριθμός.

Leave a comment