Ιωάννα Ξυλόσομπα, Τρία ποιήματα

τοστ στις 6:45

Και να ‘μαι
εξήμιση το πρωί
αγουροξυπνημένος
κάνοντας αυτές τις ηλίθιες σκέψεις
για τη χειραφετημένη γυναίκα
έχοντας κάψει
τις δύο σπανακόπιτες που μούφερε
η μάνα μου από το χωριό
που μάλλον τις έφτιαξε η θεία μου.

Ξύπνησα καπως άσχημα
ανάμεσα σε καπνούς
έχοντας πάλι δει
το όνειρο με το έντομο
που περπατάει στο ταβάνι
και εγώ
απ΄ ό,τι φαίνεται
έχω όλη την καλή διάθεση
να κρυφτώ σε ένα κομοδίνο

***

Νο 29

μικρά ζώα στα παπούτσια μου
ανακατανέμουν τα χρόνια

αναμένουν μικρές αλλαγές
σε ελάχιστα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα

τις νύχτες
πιάνουν τα δόντια τους και φωνάζουν ουώου

***

το ποτήρι τη νύχτα

Ήρθε ένα κίτρινο πουλί
και με το ράμφος του
μου έκλεψε μια ιδέα

Ε! εσύ, κίτρινο πουλί
είπα εγώ

μαζί θα χτίζουμε ξανά τη Ρώμη

*Από τα “Αποσπάσματα από τα Όνειρα του Ξυλοκόπου”

Leave a comment