Αντιγόνη Βουτσινά, Δύο ποιήματα

Σχέδιο: Θάνος Ανεστόπουλος (περιλαμβάνεται στην έκδοση)

εξόριστες μέλισσες

Εξόριστες μέλισσες
τα λόγια μου.

Τα ’διώξε κάποτε η κερήθρα
γιατί δεν είχανε
κεντρί.

Τώρα εδώ,
δεν φτιάχνουν μέλι
δεν κάνουν θόρυβο
δε ζευγαρώνουν.

Ψάχνουν μονάχα
αυτή τη λόγχη
που παίζοντας κάποτε κρυφτό
χάθηκε
μες στα ποιήματα.

***

γυναίκα μονόκλινη

Γυναίκα μονόκλινη
δεν έχει χώρο
για έμβρυα.
Εδρεύει εντός της,
η πράσινη λύπη.

Κάποιον σεπτέμβρη
θα φέρει στον κόσμο
μιαν ύστερη φράση.

Το ξέρει ήδη
και εκπαιδεύεται

κλειδούχος του στόματος.

*Από τη συλλογή “το λάθος ποίημα”, δεύτερη έκδοση, Εκδόσεις Μελάνι, 2012.

Leave a comment