η γιάγιαμ έλεεν* ιστορίες για τ’ ασκέρ’*
τον πάσακαμ ούλς τ’ ασλάντς έφαγανατσε* θρηνούσε
μουρμούριζε ακατάληπτα για το ξερίζωμα α σην πατρίδαν *
στη Μερσίνα σακιά μας φόρτωσαν στα καράβια κόμπιαζε
μπόγους λερούς μας πέταξαν στου Πειραιά τις αποβάθρες
κι αφού μας ξέβγαλαν στ’ απολυμαντήρια της Καλαμαριάς
μας έχρισαν Ακρίτες στ’ άγονα βουνά της παραμεθορίου
ν’ αοιλλή εμάς πε χάσαμε τ’ αγούρτσεμουν, το σπίτεμουν*
μοιρολογούσε γοερά και καταριόταν και βλαστήμαγε
κι αναθεμάτιζε τους πολεμοχαρούς για τη γενοκτονία

η γιάγιαμ έλεεν*=η γιαγιά μου έλεγε
ασκέρ’*= τουρκική asker «σώμα στρατού»
τον πάσακαμ ούλς τ’ ασλάντς έφαγανατσε*=τον αδελφό μου, όλα τα “λιοντάρια” τα έφαγαν α σην πατρίδαν *=απ’ την πατρίδα
ν’ αοιλλή εμάς πε χάσαμε τ’ αγούρτσεμουν, το σπίτεμουν*^ αλίμονο σ’ εμάς που χάσαμε τους άνδρες μας, τα σπίτια μας