ΚΟΝΚΟΡΕΣ ΜΕ ΤΡΟΜΠΟΝΙΝ

Όσο αγαπάω το κεφάλι
αγαπάω και το πόδι,
αυτό με σεργιανάει μέσα στην πόλη,
στης εποχής το βόλι,
σκληρόπετσας βολής,
ραδιούργο ερπετό και ένα φιτίλι
και καριοφίλι να μας απειλεί,
το έχουνε οι φίλοι μας,
στου αγνώστου τους του δωματίου την αυλή.
Με σεργιανάει και σε κάτι όντα,
σαν επουράνιας χαράς αναγγελία,
Κόνκορες με τρομπόνιν
μου έρχονται στο αλεξίπτωτο βουνό
στο σάλιο παραλίας,
Κόνκορες με τρομπόνιν,
όντα που αναποδομοιρογνωμιάζουν τη ζωή,
και τι υπάρχει στων Κονκόρων το χωνί;
Κόσμοι γελαστοί σαν χείλια
και μια επιγραφή:
«Με γέλια φέρνουμε ανατροπή,
μαντζούνια για τη φαντασία».
Μα είναι μονάχα μου μια στιγμή, μια οπτασία.
Στο παρατημένο το δωμάτιο
μια κραυγή,
με κατσαρίδας το φαΐ, ξεράζει.
«Βρείτε τα τα μονοπάτια
Όσο σκουντουφλάς, νυστάζεις
Όσο σκουντουφλάς, διστάζεις
Όσο σκουντουφλάς, αράζεις…»
Και η επιγραφή:
«Με γέλια φέρνουμε ανατροπή,
μαντζούνια για τη φαντασία».

***

ROCKER

Τραγουδούσε με δυο φωνές
ο Rocker στα παιδιά,
η μια φωνή να τα ζεστάνει
και με την άλλη
για «ντου» να τα προγκάει.
Παλιά ημερολόγια έκρυβε,
σε υπόγεια καταχθόνιων,
σε καταγώγια υποχθόνιων,
κάποιος κεραυνός ανατροπής τον δονούσε,
στέλνοντας τηλεγραφήματα
κι εκεί που έπαιζε, παθητικές πνοές
γίνονταν στρόβιλοι γιγάντιων ντράμερ,
στήνοντας οδοφράγματα φωτιάς
και σκάγανε μπουκάλια
στους κρανοφόρους, ασπιδοφόρους,
που φύλαγαν το αδυσώπητο,
έναν σκελετό, σε μπαούλο παρακμής.

Τραγουδούσε με δυο φωνές
ο Rocker στα παιδιά,
η μια φωνή να τα ζεστάνει
και με την άλλη
για «ντου» να τα προγκάει.

*Από το βιβλίο “Ο Ξεροπούπουλος και άλλα κείμενα που διαβάστηκαν στις συναυλίες των Αέρα Πατέρα”, Εκδόσεις Φαρφουλάς, Δεκέμβρης 2017.