δεν υπάρχει
τίποτα
να αγαπηθεί
μέσα σ’ αυτό το σώμα

σ’ ένα διάφανο κουτί
η καρδιά μου
κοιτάζει
τους ανθρώπους
να γλιστρούν
μέσα στο χρόνο

……………………….

συγκρούονταν κόσμοι κι
επιθυμίες
στον κρύο αέρα των ημερών
το ξυπνητήρι
δεν έκανε ποτέ λάθος
μικρές λέξεις
μόνο
και βιαστικά κόμματα
-γεμάτα αγωνία-
κρατούσαν το αρχείο μιας ζωής
που περίμενε την αρχή της

………………………

το γρασίδι είχε την υφή
από τα σύννεφα
κι εσύ δάκρυζες χωρίς
να λυπάσαι
σ’ έναν πλανήτη
χωρίς βαρύτητα

………………………

κατάλευκα
δευτερόλεπτα
αμέτρητα
έπειτα
για μια στιγμή
ο πάγος λιώνει
κι ανοίγουν χίλιες πληγές
γρήγορα
μια θάλασσα
λευκή
καταπίνει
τα πάντα

………………………..

πίσω απ’ τα χέρια μας
στέκεται
ο θάνατος
οι διαφορές βρίσκονται
στις ερμηνείες

*Από τη συλλογή “μπορεί να υπάρχει και χωρίς όνομα”, Εκδόσεις Θράκα, 2016.