Αντιγόνη Ηλιάδη, Χωρίς θέα ΧVIII – ΧΧV

George Clair Tooker

ΧVIII.
βαρέθηκα
να μου πουλάς
και
να μου αγοράζεις
τον έρωτα

περιμένω
πότε απλώς
θα τον δώσεις

ή θα με δώσεις
γίνεται κι έτσι

ΙΧΧ.

αν πάψεις
να δηλώνεις
ποιος είσαι
τότε μόνο
είσαι

τότε
καταλαβαίνω
επιτέλους
κι εγώ

ΧΧ.

ιερή η στιγμή
που μέτρησες
τις ελιές
στο δέρμα
χωρίς να κλείσεις
ούτε μια στιγμή
τα βλέφαρά σου

XXI.
μη μετράς
άλλο χρόνο

περίφημα
πετούν
ελεύθερα
τα πουλιά

πριν την
ανάφλεξη
σε βουλωμένες
καμινάδες

δες απλώς
τον ουρανό
άλλαξε
κάπως
ρου
και πορεία

XXII.
ραντεβού
στον παράδεισο
μην αγγίζεις
την άβυσσο

εδώ γράφουμε
κακή ιστορία

ΧΧΙΙΙ.
την πόρτα Μίλτο
ακόμα τη γδέρνουν

όχι έρωτας
όχι ουρανός
όχι λουλούδια

είναι παραπάνω
από μία πια
οι δυστυχίες

ΧΧΙV.
χωρίς γλώσσα
σε ρωτώ

με γλώσσα
δεν απαντάς

ψάχνω μάταια
να βρω
ποιος είσαι
τι γυρεύεις
και πού πας

ΧΧV.
γράφω
για έρωτα
μέχρι θανάτου

περάσανε πια
τα μέλλοντα που γύρεψα
γύρεψα κι έχασα

κλαίω γιατί
στη λάθος εποχή
το κλάμα
είναι γιορτή

Leave a comment