Δύσκολος ύμνος

Ας είναι
Κροτος
Του ανέμου και της
Περόνης

Μηχανική υποστήριξη:
Ξηλώνω
Μετρώντας
Το νήμα
Της στάθμης.

Όχι
Να εγκαταλείπεσαι
Σ’ ανώνυμα κράσπεδα
Στρατόπεδα
Ξημερώματα
Νύχτας
Που πέρασε στα χαμένα.

Πράξεις και σκέψεις
Που δεν αφήνουν
Αναμνήσεις.

Η κάθε πόλη
Ακατοίκητο όνειρο
Εξορίας.

***

Fermin

Δύοντας άνθρωπος
Στον πνιγμό
Μαθαίνεις
Ν’ αγαπάς
Την ανάσα
Βυθό
Είπαν
Το ύψος
Της σιωπής.

Στο δέλτα της λεωφόρου
Η αυγή ανάμεσα
Από πεύκα σκισμένα.
Έξω,
Οι τσιμεντένιες προκυμαίες
Αγέρωχες.
Ανάβεις τσιγάρο
Ουίσκι καίγεται στα
Παγάκια
Αεροδρόμιο κι αγρυπνία
Σκοτάδι κι αναλήψεις
Μεθυσμένη
Καταιγίδα της ψυχής.
Ηφαίστεια χάρτινα
Εξόδιο καλοκαίρι
Θα επιστρέψεις
Με πλαστό διαβατήριο.
Κάθε Σταυρός
Ο δρόμος κάθε
Γολγοθά
Αναζητά
Έναν
Γαλάζιο
Κολωνό.

*Από τη συλλογή “Hotel Nada”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, Ιανουάριος 2018.