Τα όνειρα δεν είναι, όχι, φαντασίες
ούτε υπάρχουν απόκοσμες Αφρικές ή Ασίες
να πέφτουν τα μυαλά των αναγνωστών εν αφασία
ή όσων τους άφησε τη δόξα αμανάτι η αθανασία.
Τα όνειρα δεν είναι παίξε-γέλασε για πλάκα
ούτε για να εξυπηρετούν των πονηρών τη φάκα.
Τα όνειρα είναι ούτως ειπείν παμπόνηρα, παγίδες
στην καθεστυκυία τάξη, που την κάνουν βίδες
και την εξαρθρώνουν λίγο-λίγο, ερωτικώς και μέσω
των απειροστικών συνδυασμών που το νιτερέσο
των όποιωνε μικροαστών και κεφαλαιοκρατών νικάνε
και των χθονίων παραδείσων τα κλειδιά κρατάνε.

*Ποίημα και φωτογραφία με την αφορμή του ποιητικού μαζέματος στο Σαλέρο, στα Εξάρχεια, στις 27 Γενάρη 2018.