Στέλιος Ροΐδης, Η Κακιά Κική

Η Κακιά Κική έδειρε το κακό παιδί της
Ο αφέντης περίμενε εώς που να βουρκώσει το ρήγμα
Η Κική ήταν κακό παιδί
Έξω από την ζήλεια της όλος ο κόσμος υπήρχε
Τα πλούτη του καιρού φούντωναν την θρησκεία της
Τα υγρά και το σώμα της ήταν παλιά
Η κακιά Κική δεν άντεχε το φως του καημού
Και καημέ του φώναζε γύρνα πίσω να σε αντέξω
Γιατί αλλιώς δεν αντέχω
Και μέσα σε ένα δωμάτιο που είχε στολίσει μικρή
Την είδα ίδια και ίδια και βαρετή
Κάτι, κάτι θα ήταν, με βρισιές να παρακαλάει.

10/2/13

Leave a comment