Μεταλαβιά
γεμάτο το στρατόπεδο κερδώο
μεταλαβιά

δίχως κανένα σώμα (πλην ασπάρακτων ιδεών)
που πρέπον λειώμα
το σώμα
από μεταλαβιά
οι πρόσκοποι εντός γνωρίζουν

αγάλλονται οι αρχιερείς
προϋπάρχοντας – “εν αρχή ην ο Λόγος” –
οι επιτελείς φέρνουν στον ίσιο δρόμο τη μοίρα του χρόνου
με το μολύβι της Ιστορίας φτιάχνουν μελάνη κανονική
ανεξίτηλη
καθαγιάζοντας των αρχιερέων τα ματωμένα υγρά τους:
μεταλαβιά

λόγος σύνορος
σκοπιάς και φόβου
που εν αρχή
οι Αρχές μεταλαβαίνουν
«κι ο χωροχρόνος» εκείνοι ισχυρίζονται

μα ένα αγιάτρευτο πιοτό
διαβαίνοντας τον αφαλό
πιο ξωτικό
αλλιώς μεταλαβαίνει
τον κατάδικό τους χρόνο τον αφίλητο ξεστρατίζει
λύει τα σώματα
τους ξομολογιέται
κι αμέ τα ωκεανίζει

μεταλαβαίνονται

τους ασπάρακτους αρχιερείς ξεπαστρεύουν
και μεταλαβιά-σπαραγμός
πορεύονται

μεταλαβιά
γεμάτο το ποίημα του κόσμου
μεταλαβιά μετά του αγιάτρευτου πιοτού του

*Από τη συλλογή “Κατά Ασπαράκτων”, ψηφιακή έκδοση, Εκδόσεις Ενδυμίων.