Δέρμα στην κρεμάστρα

Τις νύχτες
όταν κουρασμένοι επιστρέφουμε
εκδυόμαστε το δέρμα μας,
το αποθέτουμε στην κρεμάστρα
προσεκτικά
ώστε το πρωί ατσαλάκωτοι
να παραδοθούμε
στις καθημερινές μας συνάφειες.

Τα ματωμένα υπνοσέντονα
αγουροξυπνημένοι ακόμα
πώς στροβιλίζονται
θα κοιτάμε στο πληντύριο
κι ολοκάθαρα θα στεγνώνουν
στα μανταλάκια του ήλιου.

Κανείς δεν θα μάθει ποτέ
για όλα εκείνα
που υποδόρια μας πληγώνουν.