Στιχάκια, το πρωί θα σας ξεχάσω
Ανάλαφρα τριγύρω που πετάτε
Απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο το σκάτε
Τα πέλματά μου σίδερο και γράσο.

Είχα πιστέψει εγώ στη δύναμή σας
Θάμαζα τη βουτιά σας στα ερέβη
Ο Καρυωτάκης ’κει που ’χε κατέβει
Ασώματος, την άβυσσο διανύσας.