Τα μαύρα ρούχα περίμεναν
στην ντουλάπα, υπομονετικά
να τα ξαναφορέσω
Ντύθηκα τον παλιό μου εαυτό
και πήγα στα παλιά στέκια,
στην παλιά δουλειά
στις παλιές συνήθειες
αλλά δεν ήμουν εγώ
κι ας με αναγνώριζαν όλοι
κι ας με αγκάλιαζαν κι ας με φιλούσαν
δεν ήμουν εγώ
Γύρισα και φόρεσα το νυχτικό της μάνας μου
κοιμήθηκα στον καναπέ, κάπνισα στο μπαλκόνι
περιεργάστηκα τις φωτογραφίες στο σαλόνι
δεν ήμουν εγώ
κι ας μου έμοιαζα καταπληκτικά, κι ας είχα
την ίδια όψη
δεν ήμουν εγώ σας λέω
η απουσία ήταν που
με φορούσε κατάσαρκα

*Από τη συλλογή “Ιχθυόφωνο”, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015 (εξώφυλλο Antonis Tsakiris).