Γενέθλιος τόπος

Πατρίδα των απόντων.
Οι φράχτες
κ οι φωλιές των βράχων
κρατούν ακόμα βογγητά.
Ο χρόνος μετριέται
με Ψυχοσάββατα.

*
Γαμήλια φωτογραφία
μνήμη Κώστα Ταφύλη

Η πεθαμένη θειά μου στ’ άστρα
κι ο μπάρμπας στο βυζί
έφραξαν πέρυσι οι εσωδρόμοί του
βασίλεψε στην πίσσα
‘28- χρονιά ξεθυμασμένη.
Σε λέγανε Θανάση τότε
Θανάση σ’ έλεγαν ακόμα.
Ποιος έγραψε τα ύστερα
κι ετύλιξε βαμπάκια το κορμί σου;
‘28 -χρονιά ξεθυμασμένη
λέπι στο νύχι
μαύρο νερό.
Αχνίζω όταν ακούω
τα κουπιά
ν’ ανοίγουν δρόμο
να ξεχύνεται η νύχτα

Χειμώνας 1981

*

Άρρωστη μάνα

Σάπια δοκάνια
δόκανα σιωπής
και το ψωμί κάρβουνο
το γάλα σου φαρμάκι.
Κακή αρρώστια σάπισε
πατρίδα τους μαστούς σου

*Από την ενότητα “Το μαύρο είναι χρώμα φιλικό. Όπως το φως, έχει εφτά πέπλα”, που συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Ορεινό Καταφύγιο», εκδ. Κείμενα, Αθήνα 1983. Σχετικός σύνδεσμος: http://www.poiein.gr/archives/961/index.html