Βουβές ρυτίδες
στο μέτωπό μας
τα σύνορα της ιστορίας,
ρίχνουν κλεμμένες ματιές
σε στίχους του Ομήρου.
Ψευδαισθήσεις
γεμάτες ενοχές
λυτρώνουν
τραυματισμένους ψίθυρους
που έγιναν αντίλαλοι
σε φωτισμένες σπηλιές
ανόητων κι αθώων.

*Από τη συλλογή “Νοητή Γραμμή”, 2005. Το ποίημα και η φωτογραφία της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ:http://greekpoetics.blogspot.com.au/2017/06/kv.html