Γιώργος Δάγλας, Τρία ποιήματα

Πολλές φορές, τι βάσανο να τις μετράω,
τελειώνουν τα τσιγάρα
κι έρχοντ’ οι φίλαθλοι
ορδές π’ ανεβαίνουν τη λεωφόρο
με γκόμενες, φίλους κολλητούς απ’ το γυμνάσιο
(Πεδίο Άρεως – Σόνια – Αβέρωφ)
εκεί κάπου θα ενωθεί με το πλήθος ο Αντώνης Ταβάνης
σαραντάρης τώρα, με την επιχείρηση και τα ποιήματα
αγκαλιά
και που μέλλεται λίγο παραπάνου να συναντηθεί με το μπλοκ
των καρκινοπαθών του Αγίου Σάββα να ορμήσουν χωρίς
εισιτήρια στη θύρα 7
(Περιστέρι – Οργάνωση Βάσης Αμπελοκήπων – Εξάρχεια).
Έρχονται οι φίλαθλοι με κάτι κέρματα κομματιασμένα
να μας υποστηρίξουν.

***

Νεαροί μου αλκοολικοί
κάντε χώρο
στις κινητές διαφημίσεις.
Χάσατε.

***

Υπάρχουν κι άλλοι
που βλέπουν τον ήλιο με ραβδώσεις.
Λένε πως ο Απόλλων αυνανίζεται
ή ο Δίας ρίχνει βόμβες μολότωφ στις γυναίκες της Ανάφης.
Κι άλλοι
που διαμαρτύρονται για τα επιτόκια
και το πικάπ του γείτονα.
και λίγοι κρυμμένοι στυς μητροπολιτικούς ναούς
και τα πάρκα
που κάθε τόσο
περνάνε μια θηλιά στο λαιμό της κοινωνίας
και κλωτσάνε την καρέκλα.

*Από τη συλλογή “Η μέρα των φωταγωγών”, 2η έκδοση, εκδόσεις Φίλντισι.

Leave a comment