Απελεύθερη
 
Γυρεύω κι εγώ μια ψυχή κεκτημένη
να φύγω από τη δουλοσύνη του έρωτα
έχω μαζέψει πληρωμές άλατος, σε μήκη αλυκών
όπου πουλιά φλαμίνγκο με ξεπέρασαν στα κάλλη
κι αυτός ακόμα να ξυπνήσει από το λήθαργο
λες και η ζωή βαστάει στα χέρια της παρασάγγες
λες κι αύριο θα εφαρμόσει ένα σχέδιο
που εδώ και χρόνια έχει κατά νου
και που θα ξεσκεπάσω πριν το δέσει ο νους του…

*Από τη συλλογή “Αγίου Ηλίου του Νοτίου” (2016).

***

Όλη νύχτα η λέξη σου λέει
με λεπτομέρειες την καταγωγή της
στην οικουμένη που ξεχνά,
πετρώνεται στη στοιχειοθεσία
μια λέξη που είπες κάποτε
και σ’ έσωσε,
μια λέξη που ζητάς που σου μιλά ωστόσο
αν και την ξέχασες
σ’ ένα γυμνό από αφίξεις σταθμό
όπου δεν σταμάτησαν για σένα
ποτέ τα τραίνα

*Από τη συλλογή “Ποιήματα μιας αντίθεσης” (2015).