Σὲ εἴπανε Θεὸ καὶ δὲ Σὲ πίστεψα,
γιατί ἂν ἤσουνα,
θἄχες φόβο, θἄχες τρόμο, θἄχες ντροπή,
βέβαια καὶ θἄχες ντροπή,
γιατί ἂν ἤσουνα,
θὰ Σὲ λυπόμουν –
Σὲ εἶπαν Ἐπανάσταση καὶ Σ’ ἀκολούθησα,
ἤθελα νὰ γκρεμίσεις, ἤθελα νὰ χτίσεις,
ἤθελα ν’ ἀλλάξεις
κι Ἐσὺ κι Ἐγώ –
καὶ μ’ ἄφησες στοὺς πέντε δρόμους.

*Ἀπὸ τὴ συλλογὴ “Τὸ γυμνὸ χώμα” (1957).
**Το πήραμε από τον Δημήτρη Κανελλόπουλο στο facebook.