
με θόρυβο ανοίγουν τα μάτια
και κλείνουν οι πόρτες
-δεν σ’ ακούω, μου μιλάς, δεν ακούω-
ένας έπαινος για φίλους
αλλά η δόξα στους εχθρούς
και από λέξεις – μην τα συζητάς
μπλέξαμε και πώς ν’ αναστηθούμε
-πιο δυνατά, αν θες, πιο καθαρά-
View original post 43 more words