THE GUARDIAN GARDEN

Πρωινό του Ορφέα πλέον
Κάθε έξοδος γυρίζει αθόρυβα
Έως πανηγυρικά την πτήση
Καθώς το σκεύος χαλκεύεται
Σ’ ανίερες συμμαχίες τ’ ασήμι.

EL ESTOMAGO

Άτσαλα κουρεύτηκε η μέρα
Πετσοκόβοντας την ψυχή
Με την οκά στα παζάρια του
Νότου διακονεύει το σούρουπο.

SAMBA CANTINA

Ν’ αρχίζει με λικνίσματα
Της αιώρησης που κρύβεται
Το ζήτα χρώματα πολλά
Χρώματα.

ΣΚΟΤΟΔΟΤΗΣ

Ταραγμένος από έμβρυο
Τις πέτρες αιώνων
Θαλάσσης
Γλειμμένων
Μετέχω.

Η ΚΑΜΗΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΓΚΟΥΡΟ

Ο δρόμος φαντάζει μπάσταρδος
Ώστε ο καταρράκτης πλήρης νερών
Να συνοδεύει το δερβίση στις πηγές του
Νείλου
Ορατά των ανθρώπων τεκμήρια
Τόνοι παπύρων βρεγμένοι.

27.07.2000

Σάστισα με τον καιρό
Ο αχαρακτήριστος
Μεστός αριθμών αν
Όχι νερών
Όντας πνιγμένος
Πλέοντας.

*Από τη συλλογή “Ενα τσεκούρι κάθεται στο λαιμό χαρτοκόπτη γυναίκας”, εκδόσεις Φαρφουλάς, 2015.