για τη φωτογραφία και την κριτική

(Αφιέρωμα στον Λόπε δε Βέγα)
Στου ποταμιού τις όχθες
βρέχεται η νύχτα
και στα στήθια της Λολίτας
πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.
–
Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.
–
Η νύχτα τραγουδάει γυμνή
πάνω απ’ τις γέφυρες του Μάρτη.
Πλένει η Λολίτα το κορμί της
μ’ αρμυρό νερό και νάρδους.
–
Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.
–
Η νύχτα η καμωμένη από γλυκάνισο κι ασήμι
λάμπει πάνω στις σκεπές.
Ασήμι από ρυάκια και καθρέφτες.
Γλυκάνισο των άσπρων μηρών σου.
–
Πεθαίνουν τα κλαριά από αγάπη.
–
FEDERICO GARCIA LORCA
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Mετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης