Pierre Soulages, Peinture 16 Juillet (1961)

ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ

Γράφω θά πει δρόμος
(κι αντίστροφα…)
θα πει δρόμο παίρνω και δρόμο αφίνω ^ (
θα πει γυρνάω
περπάτημα
δημοσιές
σταυροδρόμια
θά πει
τόποι / σταθμοί / πολιτείες / άνθρωποι
μουσικές των ανθρώπων

Γράφω θα πει δρόμοι της μουσικής
και της αγάπης.

***

ΘΥΜΗΣΟΥ…

Στόν Ντόντο
– θ υ μ ή σ ο υ ! –
2 μήλα και 5 κάστανα πάνω στό τραπέζι
(ξύλινο τραπέζι στρωμένο με καρώ τραπεζομάντιλο)

Η κοπελιά γδύνεται, τσίτσιδη βουτάει στην πισίνα
στους καταρράχτες
(ήξερε άραγε πως την παίρνουμε μάτι)

Ένας τραγουδιστής κότσυφας λέει ένα τραγούδι
απ’ αυύτά που λένε (ή τουλάχιστο, λέγαν παλιά)
τα κοτσύφια στα μέρη μας.

*Από τη συλλογή “μαύρα μάτια – τραγούδια για γραφοηχανή και τσιγγάνικη ορχήστρα”, Εκδ. Πλανόδιον, Ιούνιος 2006.