Πυρκαγιά


στα ορφανοτροφεία της επαρχίας
στα ιδρύματα πρόνοιας
της πολιτείας που αναπτύσσεται
γύρω από το ιστορικό της κέντρο
τα όνειρα φυλακίζονται
με γονείς παραδομένους
στης εργασίας την καταστολή
στης βαριάς φορολογίας
το καθημερινό βασανιστήριο
με γόνατα πληγιασμένα από τις υποκλίσεις
στο αφεντικό που δεν πληρώνει
σ’ έναν άγνωστο Θεό
στην Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων

στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
στα στριπτιζάδικα της εθνικής οδού
με τραγούδια της καψούρας
με τζόνι ον δι ροκς
και τσιγάρο δανεικό
η ελπίδα μας ξεπουλήθηκε
εμπόρευμα φτηνό και μη ανταλλάξιμο
ανέραστη, κουρελιασμένη και ξυπόλυτη
να σπαράσσεται
σε ιδρωμένα χέρια που στη νύχτα ξοδεύουν
το πενιχρό τους μεροκάματο
στο μάταιο κυνήγι της αγάπης
σ’ ένα δρόμο χωρίς επιστροφή

στις ποινικές φυλακές
στους δρόμους που σκοτώνεται το μέλλον μας
σ’ ένα τροχαίο ατύχημα
που θέαμα θα γίνει στις τηλεοράσεις
στο Καραΐσκάκη, στη Νέα Φιλαδέλφεια
στα καφενείο της φτωχογειτονιάς
που στολίζουν κιτρινισμένες αφίσες της μπύρας Φιξ
και του Φονέα των Γιγάντων
μπροστά από έναν ελληνικό με πολλές φουσκάλες
η φωτιά μας θα απλωθεί
μια μεγάλη πυρκαγιά που θα υψωθεί
πάνω από τα χαλάσματα της χάρτινης πολιτείας

***

Σε εποχή κρίσης

σε εποχή κρίσης

τη σιωπή επιβάλλουν

οι δημοσιολογούντες

κι εσύ σωπαίνεις

γιατί εάν μιλήσεις

εχθρό θα σε ανακηρύξουν

της πατρίδας

σε εποχή κρίσης

η πνευματική τροφή

στα σούπερ μάρκετ αγοράζεται

στα διαδικτυακά ράφια

ξεπουλιούνται

με δωροκάρτες

τα όνειρά μας

σε εποχή κρίσης

ανθίζουν οι συνειδήσεις

τα χέρια ενώνονται

οι καρδιές

κι αν ξεστρατίσουμε στο μέλλον

θα ξαναβρούμε

τον δρόμο μας