Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Δύο ποιήματα

tumblr_of54opzkgh1uby0fuo1_500

Νύχτες με πανσέληνο

Τις νύχτες αυτές
φοράω το φίμωτρο
κλειδώνω πόρτες και παράθυρα
πετάω τα κλειδιά μακριά
δένω τα πόδια στο κρεβάτι
σφαδάζω σαν σφαγμένο πρόβατο
καθώς γίνομαι λύκος
τις νύχτες αυτές,
πάντα,
κρύβω
τα στιλέτα.

***

Μάτια με φωτογραφία

Το ξέστρωτο κρεβάτι
ακόμα μύριζε έρωτα
και οι ανάσες υδροκυάνιο

ο άντρας στον καθρέφτη ξυρίζεται
τα λέπια του στάζουν στο ξύλινο πάτωμα

η γυναίκα ντυμένη το σακάκι του και την ήβη της
ξεδιπλώνει με το βλέμμα
σπάγγους αιμάτινους,

τα πετεινά του ουρανού
γαυγίζουν
σε συχνότητες υπέρηχες

ο Σαχτούρης με ευλάβεια τα αφουγκράζεται
και τα μαγνητοφωνεί.

*Από τη συλλογή “Η Πλατεία των Ταύρων”, Εκδόσεις Οδός Πανός, Αθήνα Φεβρουάριος 2017.

Leave a comment