Τελευταία έχω πεθάνει πολλές φορές. Είναι ο δρόμος, η κούραση, η βαρεμάρα. Δεν είμαι σίγουρος για τον ακριβή αριθμό των θανάτων μου ως τώρα. Έκανα αίτηση ενημέρωσης. Αν συνεχίσω έτσι όμως, είμαι σίγουρος πως θα χω πρόβλημα. Δυστυχώς το πρόγραμμα δεν αναβάλλεται. Πρέπει τουλάχιστον να αποφύγω τους εντελώς χαζούς θανάτους. Όπως το τρακάρισμα ψάχνοντας για το cd των Tribe ή το πήδημα απ’ το παράθυρο κάθε που-σου-κου. Σκέφτομαι να περνάω περισσότερη ώρα περπατώντας στην ύπαιθρο γύρω απ’ την πόλη. Ίσως η επαφή με τη φύση με γαληνέψει ή αν μη τι άλλο θα ναι κομμάτι παράταιρο να χτυπήσω το κεφάλι μου με καμιά πέτρα. Παρόλα αυτά περιμένω την απάντηση τους. Αν τα χω υπολογίσει καλά έχω καμιά εικοσαριά χρόνια με δυο, τρεις θανάτους τη βδομάδα. Θα στενοχωρηθώ αν έχει πέσει παρακάτω το προσδόκιμο μου. Θα φρικάρω πάλι όπως παλιά και θα χτυπήσω καθημερινό θάνατο κι άντε μετά βρες το κουράγιο…