“άνοιξε τήν χούφτα σου” μού είπε
καί μέ μία κίνηση τήν γέμισε μέ ανθρώπινα,
τήν γέννηση
τήν ηδονή τού ερωτισμού
τόν οργασμό
τίς επιθυμίες
τίς αισθήσεις
τά όνειρα
τίς σχέσεις
τούς έρωτες
τίς αγάπες
τίς συγκρούσεις
τήν προσπάθεια
τούς αγώνες
τίς ευτυχισμένες καί δυστυχισμένη στιγμές
τήν υγεία
τήν αρρώστια
τήν τροφή
τήν πείνα
τήν ακμαιότητα
τή φθορά
τόν θάνατο
“τί νομίζεις πώς είμαστε,αυτά τά είκοσι όλα κι όλα κομμάτια είναι ό άνθρωπος καί ή ζωή,
αυτό είναι τό βιός τής ύπαρξης μας” μουρμούρισε χαμογελώντας ό κυνισμός του
καί μού γύρισε τήν πλάτη φεύγοντας,
“μά εγώ θέλω νά είμαι,δέν μού φτάνει νά υπάρχω μόνο “φώναξα δυνατά γιά νά μέ ακούσει,
“αυτό είναι δική σου ευθύνη”αποκρίθηκε
“ό τρόπος τού νά είσαι ξεκινάει πέρα από όλα αυτά πού σού έδωσα ,
χρειάζεται ένα πράγμα μόνο
παιδεία τέτοια πού νά κάνει τό μυαλό ελεύθερο ,
οί συνθέσεις,ανασυνθέσεις, οί προσθέσεις καί οί αφαιρέσεις τών λίγων κομματιών ,αυτών πού κρατάς στή χούφτα σου ,
τά λιγα αυτά κομμάτια τής ύπαρξης σου,
χρειάζονται έρωτα, φαντασία καί παρορμητισμό
γιά νά γίνουν τό είναι σου,
καί νά θυμάσαι αυτό,
νά είσαι αποζητώντας πάντα τήν ομορφιά “…..