είμαι όσα μου δόθηκαν

είμαι όσα μου δόθηκαν, μια στάλα κόκκινο στο απέραντο του μπλε, ένα ελάχιστο κομμάτι από το τίποτα. ήχους του κάποτε στον άνεμο σκορπίζω, με το δικό μου όνομα γράφω για τον δικό σας πόνο, που ούτε δικός μου είναι ούτε δικός σας. δεν είμαι εγώ λοιπόν που σας μιλώ, γιατί εγώ είμαι όσα μου δόθηκαν, γιατί εγώ δεν ξέρω καν ποιος είμαι. τώρα απομένει να επιστρέψω εκεί που κάποτε ξεκίνησα, να επιστρέψω εκεί που οφείλω το εγώ που είμαι και που ποτέ δεν γνώρισα.

ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ

Γαλάζιο βαθύ σαν αντίο   -1999

Καλή χρονιά σε όλο τον κόσμο με λίγη ποίηση, μήπως και ξαναβρούμε τους εαυτούς μας, που έχουμε χάσει μέσα στην ατέλειωτη βαρβαρότητα του καπιταλισμού.