Του Νότου
 
Οι Δώδεκα Απόστολοι
είναι βράχοι
μοναχικοί στη θάλασσα
έτσι, παρότι ατίθασος είναι ο συμβολισμός
επικυρώνεται τουλάχιστον
στο ότι
η αγιότητα
είναι μια
δαρμένη, θαλασσοδαρμένη αλήθεια
μια σκανδαλοθηρία
του Νότου, όπως είναι οι τόσες άλλες,
οι υπόλοιπες
αλήθειες του
 
***

Υστερώ να πιστέψω
 
Σήμερα, όταν σε είδα
τα μάτια σου ήταν αλμυρά
όπως της διχασμένης μέρας
πάνω από τα μοναχικά φύκια…
σε μια έρημο μόνο τα μαλλιά σου μείναν,
το περασμένο καλοκαίρι
σ’ ένα στενό δρόμο
στην όαση
σε πρωτογνώρισα
να περιμένεις ένα ταχυδρόμο
να σου μιλήσει
με τα γράμματα τα κλειστά των άλλων…
ήταν όλα μηχανισμοί
και ειδωλολατρείες των πιστών της σταθμευμένης σιωπής
εγώ, σου το είχα υποσχεθεί
κι έπρεπε να με πιστέψεις
πως κάποια στιγμή θα φαινόταν
το πουκάμισό μου ανοικτό στο στήθος των αστεριών
που μαζεύτηκαν πάνω από τον ύπνο σου
και στριμώχνονταν ποιο από όλα ν’ αγαπήσεις
είμαστε πολύ προσωρινά ντυμένοι
με το γρήγορο
υστερώ να πιστέψω γιατί
γιατί δεν μ’ αναγνώρισες
από τα σημάδια των ήλων μου

*Από την υπό έκδοση συλλογή “Τα Σκέρτσα της Αλέγκρας”.