Ειρηναίος Μαράκης, Τρία ποιήματα για το Πολυτεχνείο

Μονότονο εμβατήριο
(εικόνα απ’ το μέλλον)

Μονότονο εμβατήριο
βήματα στρατιωτών βαριά
στους δρόμους της άνεργης πόλης
φοβίζουν τα παιδιά
φοβίζουν τα όνειρα,
κάπου σ’ ένα τoίχο φθαρμένο
ανάμεσα σε σπίτια χαμηλά
κι ατέλειωτους χειμώνες
το παλιό σύνθημα
δονεί τις στέρεες παρατάξεις
«το Πολυτεχνείο ζει…»

***

Δικαίωση
Στη Ν.Κ., για πολλοστή φορά

Μέσα στη νύχτα γεννιούνται οι έρωτες
κρυφοί, φοβισμένοι, ανέστιοι
μέσα στη νύχτα ξυπνάνε τα αισθήματα
γυμνά, πονεμένα, αιώνια
αλλά είναι που το ξ(ημέρωμα)
αντίσταση σηκώνουν μαζική
σε τανκς, χαφιέδες και συνταγματάρχες
ελπίδα δίνοντας στους καταπιεσμένους
ναι, αγάπη μου, μην φοβάσαι
η ελπίδα θα ‘ρθεί
η δικαίωση θα ‘ρθεί
να σπάσει τις αλυσίδες μας
και την Ιστορία να γράψει
πάλι απ΄την αρχή.

***

Γαρύφαλλο

Στο χέρι η σημαία
η οργή στα μάτια σου
ποίημα φτιάχνουν
αντάξιο του πάθους σου
για την ελευθερία.

Στο χέρι ένα γαρύφαλλο
η αγάπη στην καρδιά
τείχος υψώνουν
απαραβίαστο
για τη δημοκρατία.

Leave a comment