Στον ανήφορο της ζωής
γλίστρησες, παραπάτησες
έπεσες σε χαράδρα
κοίταξες τριγύρω
μόνο πετρώματα
κοίταξες προς τα πάνω
μεγάλη η απόσταση
έσφιξες τα δόντια
κι άρχισες πιθαμή προς πιθαμή
ν΄ανεβαίνεις πάλι
ίδρωσες, βασανίστηκες
αγκομάχησες
μα να επιτέλους
βγήκες στην κορυφή
το δρόμο σου συνέχισες
αφού ξαπόστασες
πληγιασμένος
μα πιο δυνατός
ώριμος
η σκέψη σου μεστή
και πλήρης.