Καθημερινά γράφω.
Καθημερινά έχω το άγχος
να γράψω καλύτερα από άλλους
για να έχω ελπίδες
ν’ ακουστεί κι η δική μου φωνή.
Ακούγεται ίσως εγωϊστικό
μα δεν είναι.
Δεν είμαι ο μόνος
υπάρχουν κι άλλοι
σαν εμένα.
Εμείς ανεβαίνουμε
απ’ τη σκάλα
άλλοι με ασανσέρ.
Ας είναι.
Σε μια κοινωνία άδικη, ταξική
όλα της είναι άδικα.
Συνεχίζουμε ακλόνητοι
μας ωθεί η πίστη
ότι στο τέλος
ο χρόνος θ’ αποδώσει δικαιοσύνη.