ΠΡΟΒΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

Όταν έβγαινε
Του έδωσαν το εξιτήριο
Σα νίκη. Τα φτερά σου
Είναι από γερή κράση
Άνοιξέ τα, μη φοβάσαι
Του είπαν και του έδωσαν
Μια γενναία σπρωξιά

Μα ο πατέρας, δύσκαμπτος
Διάθεση καμιά. Τον είδε
-Ορκιζόταν-
Πριν φύγει του γέλασε
Και του πέταξε
Χώμα

Κι υπόσχεση επιστροφής

ΟΙ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ

Σηκώνονταν
Χρόνια ολόκληρα
Στις έξι κάθε μέρα
Όταν βγήκαν στη σύνταξη
Ορκίστηκαν πως
Θα έπαιρναν
Το αίμα τους πίσω
Θα περνούσαν
Όλη μέρα στο κρεβάτι
-Δεν θα τους κουνούσε
Τίποτα

Όμως το ρολόι τους
Καλά ρυθμισμένο
Τους πετούσε πάνω

Ώρα έξι ακριβώς

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Πρόσωπα
Το ένα δίπλα στο άλλο
Κι απέναντι
Γεμάτα σκαλωσιές
Όπου μύες εργάζονται σκληρά
Να φτιάξουν ένα άρτιο χαμόγελο
Εγκεκριμένο από την πολεοδομία
Που αγαπά

Τις καλές προσόψεις

BON APETIT

Απ’ την κονσέρβα
Της κόκκινης ιστορίας
Δραπετεύει ένα ψάρι

Από την ποιητική συλλογή Ληθόστρωτο, Εκδόσεις Εκάτη, 2014