Κοιτάζω
τήν κατασταλαγμένη υπόσταση τού Δολοφόνου κατάματα
σκέφτομαι καθαρά καί απασφάλιστα
πώς είναι ό ακαμουφλάριστος εχθρός τής δικαιοσύνης(όχι τής νομιμότητας) μου
καί τού ανθρωπισμού(όχι τής σκατένιας φιλανθρωπίας) μου
ζυγίζω τή δύσοσμη δύναμη του
καί αποφασίζω αδιαπραγμάτευτα
χωρίς ευλιγισίες περιστασιακές
νά μήν δείξω κατάφαση στήν επικινδυνότητα αυτής τής οντότητας
πού στέκεται απέναντι μου
εξ άλλου
μετά τήν άρνηση του γιά αυτορρύθμιση
πού σημαίνει τήν άνευ όρων παράδοση τού μπαλτά πού αιμοστάζει
στά πόδια τού Πολύτιμου καί τού Μοναδικού τής ανθρώπινης ζωής
επιδόθηκαν τά διαβήματα από τόν έναν στόν άλλον
γιά ακύρωση τών διαπραγματεύσεων καί κατάργηση τών ισσοροπιών
πλέον
ξέρουμε καί οί δύο πώς είμαστε εχθροί.
Κοιτάζω
τήν κατασταλαγμένη υπόσταση τού Φασίστα κατάματα
αναθυμιάζουν οί θρομβώσεις τού μυαλού του
παθολογικές βαρβαρότητες καί ανθρωπολογίες ετοιμοπόλεμες
γιά ακρωτηριασμούς τής Ζωής καί τού Ανθρώπου,
ρατσισμό,σεξισμό,μιλιταρισμό,πατριδογνωσίες διαστροφικές,
κλινικό ενστικτωδισμό,μικροεγκεφαλική απλοικότητα,θρησκειοφανατισμό,
αρρωστημένες οικογενειοκρατείες
καί άλλα εκκολαπτήρια σφαγείων,
σκέφτομαι καθαρά καί απασφαλισμένα
πώς είναι ό ακαμουφλάριστος εχθρός
τής δημοκρατίας(όχι τής τυφλής νομουποταγής) μου
τής ελευθερίας τού μυαλού μου νά είναι ακατάστατο καί παρορμητικό
(όχι τής αποδοχής τής γεννημένης από τούς μηχανισμούς τής κοινωνικοποίησης
νά ζήσω δήθεν ελεύθερος καί ανενόχλητος σέ χωροταξίες τρόπων σκέψεων
καί συμπεριφορών),
τής παιδείας(όχι τής ειδικής ακαδημαικής μορφωσης) μου
καί αποφασίζω αδιαπραγμάτευτα
χωρίς δεύτερες σκέψεις εκπτωτικές
νά μή δείξω αποδοχή στήν αποτροπιαστική ανθρωποφαγία αυτής τής οντότητας
πού στέκεται απέναντι μου,
εξ άλλου
μετά τήν άρνηση της γιά αναίμακτη αυτορρύθμιση
πού σημαίνει τήν άνευ όρων παράδοση τής ερεθισμένης εγκληματικότητας
καί μανιακής ετοιμότητας γιά ανθρωποκτονίες
στά πόδια τών μελών τής επιτροπής τής Ανθρώπινης Ζωής
τής Δημοκρατίας,τής Ελευθερίας,τής Παιδείας καί τού Ανθρωπισμού,
επιδόθηκαν τά διαβήματα από τόν έναν στόν άλλον
γιά κατάργηση τής αναμονής καί τής ανοχής
εξαιτίας ελλειματικής προνόησης τών συνταγματικών παραμέτρων,
ακυρώνεται τό ακαταλόγιστο τής φολκλορικής μαλάκυνσης εγκεφάλου
πλέον
ξέρουμε καί οί δυό μας πώς είμαστε εχθροί.
Αλλά
αυτόν πού δέν μπορώ νά κοιτάξω κατάματα
όντας δίπλα μου
γιατί είναι τόσο ζαρωμένος πού πέτυχε τήν αορατότητα του,
τόν πιό επικίνδυνο καριόλη εχθρό μου από όλους αυτούς,
είναι ή ανυπόστατη λέρα
ό Ουδέτερος,
πού μέ τή λογιστική αντίληψη τής εαυτοκεντρικότητας του
γιά μέγιστη κατά περίσταση κερδοφορία τής τσογλανίστικης ζωής
ή επιβίωσης του,
καταντημένος τζογαδόρος
πού μειώνοντας τή πιθανότητα χασούρας ποντάρει σταθερά
στά χρώματα τής συστημικής τσόχας,
αυτός
πού ή ασυναρτησία του καί οί λογικοφανείς προνοήσεις του γιά αυτοπροστασία
αρνούνται συνειδητά νά πάρουν δημόσια στάση ζωής,
σπεκουλαδόρικη ή υπόφυση παλαντζάρει κατά περίσταση
πότε μέ τό έγκλημα πότε μέ τή δικαιοσύνη
πότε μέ τήν ελευθερία πότε μέ τή καταπίεση
πότε μέ τή δημοκρατία πότε μέ τή βαρβαρότητα
πότε μέ τόν ανθρωπισμό πότε μέ τόν εξανδραποδισμό τού ανθρώπου,
αυτόν τόν άρτιας φυσιολογικότητας καί σωστής κοινωνικότητας
κωλοπαιδαρισμό τής διπλανής πόρτας φοβάμαι
πώς θά μέ ξαφνιάσει τό απόβρασμα
μαχαιρώνοντας με πισώπλατα
σέ στιγμή άοπλης ανυποψίας καί απασφαλισμένης οικειότητας
τό φτύσιμο,
χωρίς νά έχουν πολεμήσει οί υποστάσεις μας ή μία απέναντι στήν άλλη
εξ αιτίας αυτού τού εχθρού μου
τού τζογαδόρου
τού Ουδέτερου
τού φίλου,τού γνωστού,
ακόμη καί τής πλειοψηφίας ενός λαού
κοιμάμαι ανήσυχα.
………………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………

Όπου και να δημιουργείται στον χρόνο πού δημιουργείται…….ή Ποίηση
παλεύει για να πλάσει έστω μία στιγμή,
μόνο μία στιγμή, ανάποδη με το πνεύμα των καιρών,
αγωνιά και ιδρώνει για να κάνει έστω για μια στιγμή μανάχα
τη ζωή ζωή
και τον άνθρωπο άνθρωπο
————————————————————————————–
———————————-
………………………………………………
ας είναι να χάσω κι άλλη ζωή
μα θα επιμένω να διαφέρω
αρνούμενος να προσαρμοστώ στα χαχανα και στις σακατεμένες νόρμες που μας υποδεικνύει επιτακτικά η νέα τάξη των Πολλών,
απέναντι στη νομιμότητα μιας τέτοιας καθεστωτικής πολιτισμοκρατεΊας,
το μόνο που απομένει στην αλήθεια μου
είναι να περπατήσει το σοκάκι τής πολιτισμικής της εντιμότητας
και ή πράξη της να με προσδιορίσει ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΡΆΝΟΜΟ,
εξ άλλου το είπαν οι λεχρίτες
τέλος οι ανοχές και οι αθωώσεις τής διαφορετικότητας τού εγκεφάλου. ..

Φοβάμαι
τίς στιγμές
πού τό άθροισμα κατανάλωσης μυαλού σύν λέξεων
είναι ένα μικρό ή μεγάλο αποτέλεσμα εγκεφαλικοτητας καί
επικοινωνιακής δεξιότητας
μία γαμημένη κατάντια αυτή ή σούμα ικανοτήτων τής ανθρώπινης
φυσιολογίας
γιά νά μην βιωνω τέτοιες στιγμές
(ρίχνω) ιδρώτα καθημερινό
τούς βλέπω δίπλα μου
Homo numericus ή επιβίωση τους
-ποιός είναι ο μαλάκας πού παραγνωριζει τό χάσμα μεταξύ
επιβίωσης καί ζωής-
ό ιδρώτας τους βρωμάει ταχύτητα και κέρδος
click,copy,paste
click,copy,paste
καί σέρνουν τά πόδια τους
εμμονικοί τής προσπάθειας
εξαντλημένοι από τή κατάσταση win-win
προχωρούν. όπως-όπως.
Απόσπασμα από τό long poem (FUCK OFF ) ……σε δημιουργία

——————————————————————————————
———————–
Εκείνο τό βράδυ
ό πρωτοκοσμικός μου εγκεφαλικός ναρκισσισμός
σέ ρόλο αλληλεγγυόκαυλου
μού εκμυστηρεύτηκε μέ φωνή σαλταρισμένη από τή κούραση
τις στιγμές τής σιωπής μου
τότε πού σιωπούσα
γιατί οι συνθήκες αυγάτιζαν τά μικροσυμφέροντα καί τά μικροκέρδη μου
τά χρόνια τής σιωπής μου
τότε πού σιωπούσα
γιατί από κάθε σημείο τής γαμημένης τζογαδόρικης ύπαρξης μου
μπορούσες νά στραγγίσεις καλοπέραση αυτιστική και αμνησία εγωπαθή
τότε
πού μέ καταργημένες τίς συνέχειες
καί ακυρωμένες τίς καταγωγές
βρομούσα τσογλανισμό
αυτές τίς στιγμές
αυτά τά χρόνια
τά πληρώνω τώρα
μέ απειθαρχίες και εξεγέρσεις καθυστερημένες
μήπως και καταφέρω νά μού δανείσουν λίγες μάρκες
γιά νά μπορέσω να ξανατζογάρω
φοβάμαι πώς δέν έβαλα μυαλό ο μπάσταρδος
δέν κόβει εύκολα τό χούι ο τζογαδόρος)

…………………………………………………………………..
Μετά την μαγιατικη απόλαυση γεύσης στο ble
ανηφοριζοντας οικειες χωροταξίες 
θυμάμαι αυτή τήν ανηκουστη ιστορία,
ο Τζανγκο 
πού καθόλου μετεωρος 
περπατάει πάντα δύο σπιθαμες ψηλότερα 
από τήν εδαφιαια όνειροφοβία 
πήρε τό μαντάτο 
να προσορμιστει έφεδρος στο μιλιταρισμό 
προς εκκόλαψη συμμόρφωσης 
στη διαταγμενη από τόν εθνικιστικο ναρκισσισμο πατριδογνωσια 
γιά προστασία νεκρών κιονοστοιχειων καί άλλων εστιών 
επιτευγμάτων προγόνων 
δήθεν τού θεού καί τού σύμπαντος εκλεκτών αρχετυπων,
νά γονυπετησει μέ ευλάβεια στη θέα αγιογραφιων 
αυτών τών λαθρεμπορων μηνυμάτων καί σημαινομενων 
γιά μεταφυσική ζήση άβαρη,
στήν υπεράσπιση μέ ιαχες αλλοφρονης εμπροσθοφυλακης
τών νοθευμενων θεωρηματων κι άλλων απονερων 
γιά τάχα παντελή απουσία φλεγμονων καί τραυματικων παραμορφωσεων
από τήν εναρετη βιογραφία τής οικογένειας, 
εκείνο λοιπόν τό απόγευμα 
αποφασισμενος ό Τζανγκο γιά ανυπακοή 
στις προθέσεις τέτοιων παραπληγιων 
έκρυψε καλά τήν αντίσταση τού ευνουχισμου,
τήν αναιδεια τής Ποίησης,
στη θαλπωρή τών αχαμνων του
καί τράβηξαν οί δυό τους γιά τό εκκολαπτήριο φρονηματων παραλογιας 
εκεί 
οί μονολεκτες βραδυγλωσιες φαλλικων παραγγελματων 
προσοχή, παρουσιαστε, arm 
σαστιζαν μπροστά στήν ακυριευτη από τήν αποδοχή ευθυτενεια τού Τζανγκο,
απαράδεκτη κατάσταση 
ν αναλάβουν τή ξεπιτουτου ζυγοσταθμιση τού νεοσυλλεκτου 
οί προπηλακισμοι μυαλού 
διέταξαν οί εμμισθοι λαρυγγισμοι τού υποδεκανεα, 
μα καί πάλι δέν ακούστηκε από τόν εφεδρο τό προβλέψιμο 
απεταξαμην τόν σατανά τής αλλοτροπιας μου,
δέν καταλάβαιναν 
μέ ποιο αντινοο παυσιπονο 
ο Τζανγκο πατημένος από τό λυσσαλεο πείσμα τής μετάλλαξης 
ακυρωνε τόν πονο 
χωρίς νά δηλώνει παύση αντίστασης, 
μέ αυτά καί τά άλλα 
τελείωσε η θητεία 
κι ακόμη αναρωτιουνται πώς σώθηκε ο Τζανγκο 
όντας αντιδιαμετρος 
από τις ενεδρες τις θανατηφόρες γιά τούς λοβους τού εγκεφάλου,
κανείς δέν ξέρει τό μυστικό ,
παρά μονάχα ό Τζανγκο καί ή Ποίηση 
πού πάντα τήν έκρυβε καλά στά αχαμνά του
γιά νά μήν συλληφθεί από τά χάχανα τής βαρβαριας. ………………….