Οι τάφοι είναι χαρούμενοι

τα όνειρα πάντα περνούν

                            μέσ’ απ’ τους τάφους

κι ύστερα ορμούν

τινάζονται ψηλά

ανοίγουν και σφυρίζουν

το θάνατο τότε τον ξεχνούν

δεν τον θυμούνται.

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

Από τη συλλογή «ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ» 1962