Ασπρόμαυρες φωτογραφίες

στον Ιωάννη Στεφανουδάκη



ασπρόμαυρες φωτογραφίες

πρόσωπα στιβαρά

φοβισμένα χαμόγελα

οικογενειακές καταστάσεις

πόσες ιστορίες έχουν να πουν

πόσες ζωές χάθηκαν

στον καθημερινό συμβιβασμό

ασπρόμαυρα τραγούδια

συνοδεύουν αυτό το ποίημα

αποχαιρετά τη μέρα ο ήλιος

πάνω από το λιμάνι



***

Έλλειψη

στον Βαγγέλη Κακατσάκη



κάθε μέρα, κάποια μητέρα

μαζί με το παιδί της σταυρώνεται

περιμένοντας το ίδιο βράδυ για να αναστηθεί

όταν ξημερώσει θα δικαστούν πάλι

η μητέρα, ο γιος κι η κόρη αγκαλιά

από τους Φαρισαίους της ζωής

γελούν οι Υποκριτές, πίνουν κρασί

για να σταυρωθούν την ίδια νύχτα,

κάποτε η μητέρα φεύγει οριστικά

τότε, τα παιδιά μόνα τους βαδίζουν

τον δύσβατο δρόμο των Παθών

και κλαίνε, φοβούνται, τραγουδούν

τραγούδια της ξενιτιάς θυμούνται

προσπαθώντας την έλλειψη της μητέρας

κάπως να υποκαταστήσουν

***



Δρόμος

στον Αντώνη Θ. Παπαδόπουλο



βγήκε στον δρόμο

άνθρωπος ερωτευμένος κι οργισμένος

σε μια διαδήλωση έκανε αλυσίδα

χέρι με χέρι με την αγαπημένη του

επιτέλους ανακάλυψα την Ποίηση, φώναξε

*Η φωτογραφία που συνοδεύει τα ποιήματα είναι του διάσημου φωτογράφου Γουόλτερ Λάσαλι (http://blog.mantinades.gr/2015/08/25/pos-itan-ta-chania-ti-dekaetia-tou-1960/)